Dermatologia Estetyczna - archiwum chronologiczne

Wydawany od 1999 roku dwumiesięcznik pod patronatem Sekcji Dermatologii Estetycznej Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego, indeksowany w Rankingu Polskich Czasopism Naukowych Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz w Index Copernicus

« Powrót do listy artykułów

Twardzina ograniczona: analiza retrospektywna siedemdziesięciu przypadków

Twardzina ograniczona: analiza retrospektywna siedemdziesięciu przypadków
Słowa kluczowe: twardzina ograniczona, morphea Wstęp: Twardzina ograniczona (morphea) jest przewlekłą chorobą tkanki łącznej o niejasnej etiologii. Zajmuje skórę, tkanki podskórne i tkanki położone głębiej. Występuje z częstością 0,4–3 przypadki/100 tys./rok, częściej u kobiet niż mężczyzn, ze szczytem zachorowań między 20. a 40. r.ż.
Cel pracy: Retrospektywna analiza aspektów demograficznych, etiologicznych i klinicznych wśród pacjentów hospitalizowanych w klinice autorów z powodu twardziny ograniczonej.
Materiał i metody: Analizowano retrospektywnie dokumentację medyczną ww. pacjentów w latach 2007–2013. Pod uwagę brano płeć, wiek pacjentów, choroby współistniejące, przebieg kliniczny choroby i zastosowane leczenie. Otrzymane wyniki były analizowane testem Chi-kwadrat.
Wyniki: W analizowanym okresie hospitalizowano 70 pacjentów z twardziną ograniczoną, 56 (80%) kobiet i 14 (20%) mężczyzn, w wieku 7–77 lat (średnio 43,6). Pięciu pacjentów (7%) miało dodatni wywiad rodzinny morphea. Zmiany skórne utrzymywały się od 1 miesiąca do nawet 30 lat, średnio 5 lat. Najczęstszą manifestacją choroby było stwardnienie skóry (70%), czerwonobrązowe blaszki (51%) i zmiany zanikowe (41%). U 31% pacjentów obserwowano liliową obwódkę. Wykwity były umiejscowione głównie na tułowiu (74%), kończynach dolnych (41%) i górnych (36%). Świąd zgłaszało 14% pacjentów. Najczęstszymi chorobami współistniejącymi były: nadciśnienie tętnicze (24%), choroby tarczycy (18%), schorzenia autoimmunologiczne (17%), borelioza w wywiadzie (13%), hipercholesterolemia (11%) i choroba zwyrodnieniowa stawów (11%). Podwyższone markery stanu zapalnego odnotowano u 13% pacjentów. W 63% przypadków diagnoza została potwierdzona badaniem histopatologicznym. Odnotowano istotne korelacje morphea z nadciśnieniem tętniczym, chorobami tarczycy, chorobą niedokrwienną serca, boreliozą, podwyższonymi markerami stanu zapalnego, monocytozą i paleniem tytoniu. U blisko 60% pacjentów zastosowano w leczeniu penicylinę prokainową, u 10% – fototerapię, u wszystkich – preparaty miejscowe.
Wnioski: Analiza potwierdziła, że morphea jest chorobą przewlekłą, częściej występującą u kobiet i osób w 4. i 5. dekadzie życia, najczęściej manifestującą się jako stwardnienie skóry na tułowiu. U chorych częściej obserwuje się współwystępowanie chorób autoimmunologicznych.

Localized scleroderma: a retrospective analysis of 70 cases
Key words: localized scleroderma, morphea
Introduction: Localized scleroderma (morphea) is connective tissue disease of not fully explained etiology that can be limited to the skin or involves subcutaneous tissue and underlying tissues. It occurs with a frequency 0.3–3 cases per 100,000 per year, is more common in women than men, with peak age of 50 years old.
Aim of study: Retrospective analysis of demographic, ethiological and clinical aspects among patients with morphea.
Material and methods: Seven-year analysis of medical records of above-mentioned patients with morphea was conducted. Gender, age of patients, comorbidities, clinical course of the disease and treatment used were considered. Results were analyzed using Chi-squared test.
Results: In the analyzed period 70 patients were hospitalized with morphea, 56 females (80%) and 14 males (20%) at the age from 7-77 years, with average of 43.6. Five patients (7%) reported morphea among family members. The history of skin lesions ranged from one month to thirty years and persisted five years in average. The most common manifestation was skin thickening (70%), red-brown plaques (51%) and atrophic lesions (41%). In 31% of mentioned skin lesions lilac ring was observed. Lesions were localized most commonly on the trunk (74%), lower (41%) and upper (36%) limbs. Pruritus was reported by 14% of patients. The most common comorbidity was arterial hypertension (24%), thyroid diseases (18%), autoimmune diseases (17%), Lyme disease history (13%), hypercholesterolemia (11%), osteoarthritis (11%). Elevated levels of inflammatory markers were observed in 13% of patients. In 63% cases the diagnosis was confirmed by the histopathological examination. Significant correlations between morphea and the following were noted: arterial hypertension, thyroid diseases, ischaemic heart disease, Lyme disease, elevated levels of inflammatory markers, monocytosis and smoking. Almost 57% of patients received procaine penicillin (in 3 of them Hoigné syndrome appeared), 10% phototherapy and all topical agents.
Conclusions: The analysis confirmed that morphea is a disease of a chronic course affecting women in majority and usually subjects between 4 and 5 decade of life, as well as that lesions mostly present as skin thickening localized over the trunk. In patients with morphea autoimmune disorders are observed more frequently.

Inne

Medycyna estetyczna na Facebooku

Dermatologia estetyczna na Facebooku